31 januari 2005
Ik ben Karin van den Beuken,
drie maanden na de bevalling van mijn eerste kindje in 1999 constateerde de longarts bij mij de ziekte van Besnier-Boeck.

Kennelijk had ik deze ziekte al vanaf mijn 18e jaar maar mijn huisarts heeft me in die tijd niet doorverwezen. Ik ging door het leven met veel last van verkoudheden en griep. Mijn weerstand was erg laag, en had dus ook veel last van inwendige ontstekingen. Ik kuchte en hoestte de hele dag door, niet dat het wat oploste maar voor mijn gevoel moest het om verlichting te krijgen.

In 1999 werden er röntgenfoto's gemaakt van de longen en zag je heel duidelijk dat het longvlies helemaal vol zat met ontstekingen. Het was alsof er een wit web over mijn longen was getrokken. Tevens had ik veel reuma-achtige klachten in handen, voeten en rug. Het enige dat me voor werd geschreven, was prednison en ontstekingsremmers. Ik voelde me te jong om dit in te gaan nemen. De longarts bevestigde me dat ik de chronische vorm had, dus ik zou mijn hele leven last houden van deze vrij onbekende aandoening.

Op een gegeven moment kwam een goede kennis van me met een aloë vera drank aan. Dit ben ik gaan drinken. Daarbij heb ik een crème van aloë met eucalyptus gesmeerd op handen, voeten en rug en heb een tweetal supplementen genomen, één met het extract van lyciumvruchten en zoethout (natuurlijk antibioticum + zorgde voor het makkelijker op kunnen hoesten van het taaie slijm) en de andere een extract van knoflook en tijm (om het bloed te zuiveren).

De aloë met eucalyptus smeerde ik op handen en voeten en dat gaf me na enkele minuten al verlichting. Na ruim 3 maanden begon ik innerlijk wat te merken en na het eerste jaar kon ik op de longfoto's zien dat er gezonde vlekken op de longen te zien waren. Het tweede jaar ging het weer beter en na het derde jaar feliciteerde mijn longarts me en vertelde me dat de ziekte om mijn longen was verdwenen. Ik heb hem toen verteld wat ik in die drie jaar gebruikt heb en hij raadde me aan vooral door te gaan omdat hij ook duidelijk een verschil zag.

Het is nu ruim 5 vijf jaar geleden en het gaat zeer goed met me. Ik blijf onder controle en de longen zien er perfect uit. Mijn reumaklachten zijn geheel verdwenen en hoef de aloë met eucalyptus dan ook niet meer te smeren.

Ik ben zo enthousiast geraakt van alle producten dat ik iedereen wil vertellen hoe goed het werkt. Mijn hele gezin gebruikt de producten en de bezoekjes aan de huisarts zijn teruggebracht tot het minimum. Voor elk kwaaltje hebben we wel wat in huis. Iedereen die meer informatie wil hebben mag bij mij informeren.

Karin van den Beuken
Griendtsveen
0493-529542/ 06-28705314

Brandwond van Frans Steehouder

25 april 1998	26 april 1998
10 mei 1998	21 juni 1998
Frans deed direct Aloe vera Gel op zijn brandwond hier ziet u het genezings proces over een periode van 2 maanden. Het bijzondere is nu dat op de plaats van het lidteken weer haar groeit.

Brandwond Raduen

Raduen1: genomen op de derde dag na het ongeluk, toen het verband eraf ging Mijn neef in Tunesie werd op 29.07.04 zwaar verbrand . Raduen , 26 jaar , werkt als electricien. Hij was bezig met een transformator op hoogspanning toen er een ontploffing was. Zijn gezicht en hals zijn verbrand. Zijn halsketting brandde in zijn huid, alsook de schroevendraaier die hij nog in zijn hand had. De wonden zijn een mengeling van 1e, 2e en derde graad. In het ziekenhuis heeft men alles in verband verpakt en hij werd naar huis gestuurd. De ziekenhuizen hebben ginder niet zoveel mogelijkheden als bij ons. Toen kwamen wij aan met onze Aloe vera produkten.	na 4 weken behandeling De derde dag ging het verband van het gezicht en begonnen we met de behandeling: Aloe Vera drinken. gestabiliseerde Aloe met kruidenextracten en Aloe vera gel op de huid . Lippenbalsem op de lippen. Na twee weken ging ook het verband van de arm en gingen we ook daar smeren. Ondertussen gebruikten we ook de propolis creme.	na 4 weken behandeling

Patiënt met decubitus, deze heeft een diameter van 18 cm. en is geïnfecteerd met vier verschillende bacteriën. Behandeling uitsluitend met Aloe Vera in- en uitwendig.	Behandeling met Aloe vera drank inwendig en Aloe vera gel uitwendig, dit is het resultaat na 90 dagen. De bacteriën waren verdwenen binnen 48 uur.
Doorligplek vlak boven het stuitbeen, 14 december 1999, behandeling met Aloe vera gely op de plek en Aloe/eucalytus er omheen om de circulatie te bevorderen	13 januari 2000, dezelfde plaats is nu volledig gesloten de omgeving is alleen nog rood omdat het de plek is waar het meest op wordt gelegen.

Chronische vermoeidheid

Eigenlijk had ik al zo lang ik mij kan herinneren last van stemmingswisselingen. De afgelopen tien jaar was ik zelfs continue moe, heel erg moe. Als ik 's-ochtends opstond telde ik de uren af tot ik weer naar bed kon. 's-Avonds lag ik vaak al om half negen in bed en viel direct in slaap. Als dan de volgende ochtend rond half acht de wekker afging, was ik nog meer uitgeput dan toen ik naar bed toe ging. 's-Middags sliep ik ook vaak een aantal uren en verder zat ik veel op de bank en deed alleen het hoognodige in huis.

 

In 1990 ben ik gedurende bijna een jaar ernstig ziek geweest. Nadat de diagnose was gesteld dat ik aan Endometriose leed (verklevingen in de buikwand) heb ik gedurende een jaar lang een zware hormoonbehandeling gehad om te kunnen genezen en eigenlijk ben ik daarna nooit meer de oude geworden.

Toen in 1993 onze oudste zoon werd geboren, leek het wel of mijn vermoeidheid alsmaar verergerde. Ook het feit dat ik later dat jaar spontaan Astma ontwikkelde heeft mijn gezondheid geen goed gedaan. De medicijnen die ik kreeg voorgeschreven om mijn Astma de baas te worden, leken de situatie nog erger te maken. In 1995 concludeerde mijn huisarts dat mijn chronische vermoeidheid voortkwam uit het feit dat ik volgens haar overspannen was, waarop zij mij Seroxat (anti-depressivum) voorschreef en mij doorverwees naar het RIAGG. Na bijna een jaar lang Seroxat geslikt te hebben, leek het of mijn vermoeidheid iets was afgenomen en tevens waren mijn stemmingswisselingen verdwenen. Toen ik op aanraden van de RIAGG-arts uiteindelijk stopte met Seroxat, duurde het niet lang voordat al mijn oude klachten weer terug kwamen, het werd een periode met veel downs en weinig ups. Als je eigenlijk constant moe bent neemt vanzelfsprekend je incasseringsvermogen af en kan je om de kleinste dingen ontzettend kwaad worden.

Na de geboorte van onze tweede zoon (1997) en in de beginfase van mijn derde zwangerschap, verergerde mijn Astma aanzienlijk. Buiten de chronische vermoeidheid werd ik nu ook nog dagelijks geconfronteerd met een voortdurende benauwdheid. Zo erg zelfs dat ik in de vierde maand van mijn zwangerschap bijna 20 uur per dag medicinale zuurstof moest gaan gebruiken om mijn eigen leven en dat van mijn ongeboren kind niet in gevaar te brengen. Minder zuurstof in je lichaam betekend minder energie en dus extra moe. De dagen dat mijn man 's-avonds moest overwerken waren voor mij zeer welkom, dan had ik tenminste de gelegenheid om zelfs al om zeven uur naar bed te gaan zonder dat ik mij tegenover mijn man schuldig hoefde te voelen. Helaas waren ook deze extreem lange nachten voor mij geen garantie dat ik de volgende dag meer energie had, in tegendeel zelfs.

Om mij heen lieten steeds meer mensen mij weten dat ik er zo slecht uit zag. Mensen vroegen of ik wel genoeg slaap kreeg. De combinatie van je slecht voelen en frequent te horen krijgen dat je er ook slecht uit ziet, maakte dat ik mezelf in die periode regelmatig afvroeg of het allemaal nog wel zin had. Van mijn drie kinderen (onze derde zoon werd geboren in april 1998) kon ik gaandeweg steeds minder hebben waardoor ik ging denken dat ik eigenlijk helemaal geen goede moeder voor ze was. Het leek wel of ik zat opgesloten zonder dat er een uitweg mogelijk was.

Toen ik in Libelle nummer 2 1999 een verhaal las van een mevrouw die lange tijd dezelfde klachten had gehad als ik en die volgens haar zeggen haar problemen had overwonnen door het gebruik van een Aloe vera drank, besloot ik dat ik niets te verliezen had en heb contact met deze mevrouw gezocht. Na mijn verhaal aangehoord te hebben adviseerde zij mij om naast de drank (om te drinken) tevens een bijenproduct (Royal Jelly) te gebruiken voor extra energie. Vervolgens heb ik deze producten bij haar besteld en na een ruime twee weken leek het wel of mijn vermoeidheid bijna volledig verdwenen was, ik voelde me als herboren.

Ik heb nu energie voor tien, zie het leven weer helemaal zitten en heb het gevoel alsof ik de hele wereld aan kan. In plaats van dat mensen mij steeds weer vertelden dat ik er zo slecht uitzag vertellen zij mij nu dat het wel lijkt alsof ik weer helemaal straal en zo voel ik mij ook. Als je niet goed in je vel zit, straal je dat uit en ongeacht hoeveel smeerseltjes je op je gezicht doet, blijf je dat altijd zien. Ik heb het vroeger altijd als een cliché gezien maar nu weet ik uit ervaring dat werkelijke schoonheid van binnenuit komt.

Thea Hofman,
Vlotgras 8,
3206 SN Spijkenisse,
Telefoon: 0181 64 90 33 of 0620 31 92 10

Depressieviteit

Waalwijk, 4 november 1998
Een verkorte versie van dit verhaal werd gepubliceerd in de Libelle 2-12,1998.
Dit is mijn verhaal, eigenlijk niets bijzonders. Toch wil ik graag dat anderen het lezen. Al zou er in heel Nederland maar één iemand zijn die er iets aan heeft dan ben ik al gelukkig.

 

Begin nooit je dag met de scherven van gisteren!
Gisteren en alle vorige dagen en jaren zijn voorbij, begraven in de tijd.
Je kunt er niets meer aan veranderen!
Waren er scherven?
Draag ze dan niet mee,
want ze zullen je dag na dag verwonden
tot je tenslotte niet meer leven kunt!
Er zijn scherven die je in Gods handen kwijt kunt,
én er zijn scherven die je helen moet door oprecht te vergeven.
Scherven die je met al de liefde van je hart niet helen kunt, moet je laten liggen!
Begin nooit je dag met de scherven van gisteren.
Maak geen drama van elke tegenslag.
(Een gedicht van Phil Bosmans)

Sinds mijn tienertijd heb ik steeds in meer of mindere mate in een complete hel geleefd. Ik durfde er zelf geen eind aan te maken maar als een ander het voor mij gedaan zou hebben, zou ik hem of haar erg dankbaar zijn geweest. Alles was beter dan te leven. Iets dat anderen met zoveel plezier en gemak leken te doen. Ik was niet in staat emoties, zoals verdriet en blijdschap te voelen, alles beredeneerde ik met mijn verstand. Ik sleepte mezelf de dagen door in de hoop dat het morgen beter zou gaan.

Toen ik 24 was leerde ik mijn man kennen en na vijf jaar samenwonen zijn we getrouwd omdat we graag kinderen wilden. Het heeft bij mij lang geduurd voordat ik de stap durfde zetten. Ik was bang dat ik geen goede moeder zou zijn of dat we het financieel niet zouden kunnen redden, overal zag ik leeuwen en beren. Bovendien moest ik mijn geliefde baan als planner bij een transportbedrijf opgeven. Ik wist dat ik niet hele dagen thuis zou kunnen aarden want dan had ik veel te veel tijd om te piekeren. Ik wilde graag halve dagen blijven werken. Het heeft, tijdens mijn zwangerschap, heel wat voeten in de aarde gehad eer ik mijn baas kon overtuigen dat het geen goed plan was om mij op straat te zetten. Overigens was het voor mij een opluchting dat, ondanks de tegenslagen op mijn werk, ik nog steeds graag dit kindje wilde. Uiteindelijk heb ik gekozen voor ouderschapsverlof en heb tegen mijn baas gezegd dat hij dat kon zien als een soort van proefperiode en dat we daarna wel verder zouden kijken.

Op 5 juni 1995 werd onze dochter Sanne geboren. Ik voelde de verantwoording als een blok op mijn schouders vallen. Ineens was ze daar en compleet van mijn liefde en zorgen afhankelijk en ik kon geen liefde geven. Ik kon niet eens van mezelf houden laat staan van een ander. Ik kwam hopeloos met mijzelf in conflict want iets in me wilde en dwong me van haar te houden. Er brak iets en het leek alsof het deksel van een bodemloze put geschoven werd die begon te borrelen en te gisten. De pesterijen op school, de snerende opmerkingen over mijn uiterlijk, de eenzaamheid, de onmacht daar iets aan te veranderen en het verdriet hierover kwamen naar boven zonder dat ik het kon stoppen. Ik heb gehuild, geschopt tegen deuren en geslagen tegen het meubilair van pure frustratie. 's Nachts had ik nachtmerries, werd gillend of beukend in mijn kussen wakker. De ochtenden waren nog het ergst. Ik stond altijd moe en depressief op. Er hoefde maar iets te gebeuren of ik raakte compleet overstuur en alleen na mijn eerste sigaret was ik in staat mijzelf weer in bedwang te krijgen en voor de buitenwereld net te doen alsof er niets aan de hand was. Alleen was de dag daarmee natuurlijk al wel verpest. Elke dag nam ik mijzelf voor: morgen doe ik het beter. Maar ondanks de wil was mijn lichaam niet in staat daaraan gehoor te geven.

Ik wist inmiddels wel dat ik een depressie had, maar ik had het gevoel dat ik daar zelf uit moest zien te komen, medicijnen en/of een psycholoog zag ik toen nog niet zitten ook omdat het mij stukje bij beetje duidelijk werd hoe het zover had kunnen komen en waarom ik leefde en reageerde zoals ik deed. Mijn leven lang heb ik met een masker op gelopen. Niemand wist wat voor minderwaardigheidscomplex, hoeveel onzekerheid en eenzaamheid daarachter schuilgingen en als het aan mij lag, zou niemand dat ooit te weten komen ook!

Toen mijn dochter twee werd, ging het met mij een beetje beter, mijn liefde en genegenheid voor haar hoefde ik niet langer te spelen. Als enige was zij in staat geweest door mijn zorgvuldig opgebouwde pantser heen te breken. Sinds die tijd werd ze ook stukje bij beetje aanhankelijker naar mij toe. Onbewust had ik haar door mijn ziekte van me afgeduwd. Ik heb vaak 's avonds aan haar bedje gezeten terwijl zij sliep en gebeden dat ik niet alles voor haar zou verpesten. Als ik 's morgen liep te huilen kwam ze altijd kusjes op mijn benen brengen en zei: "Mama is lief!". Dan pakte ik haar op en knuffelde haar oprecht en lachte door mijn tranen heen. Voor haar en voor mijn man wilde ik beter worden voordat het te laat zou zijn.

Het heeft tot februari dit jaar geduurd eer ik naar de dokter stapte en hem vroeg me te helpen. Hij begon te vragen en uiteindelijk bleek ik nog steeds zeven, van de negen, symptomen van depressie te hebben. Hij legde uit wat een depressie was en wat de medicijnen hiervoor deden. Op weg naar huis voelde het alsof er een steen van mijn lijf viel. Al die ellende werd veroorzaakt door een ziekte en met medicijnen kon ik daarvan op den duur genezen. De medicijnen sloegen aan en daarna ging het geestelijk zowel als lichamelijk alleen maar bergopwaarts. Het moest minimaal 6 maanden goed gaan eer ik aan afbouwen mocht gaan denken. Aan de ene kant wilde ik dat graag want, hoewel de medicijnen hielpen, hadden deze toch een aantal bijwerkingen waar ik niet zo gelukkig mee was. Aan de andere kant was ik als de dood dat ik dan zou terugvallen in die hel waar ik net met zoveel moeite uitgekomen was. Dat nooit meer!

In september dit jaar vertelde een collega mij over een Aloë vera drank. Een 100% natuurlijke gezondheidsdrank (te vergelijken met een soort super vruchten- of groentesap) die zou kunnen helpen bij depressie. Met half oktober, als datum voor het afbouwen, in mijn achterhoofd ben ik deze gel gaan drinken naast de medicijnen die ik gebruikte. Ik had veel te verliezen maar ik wilde dolgraag op een dag medicijnvrij zijn. Binnen twee weken merkte ik dat ik geestelijk zowel als lichamelijk nog meer vooruit ging terwijl alles zich de afgelopen maanden gestabiliseerd had. Ik had meer energie, had geen last meer van mijn carpaal tunnel syndroom, PMS of van mijn rug en raakte van een aantal platte wratjes op mijn benen en voeten af, kortom ik voelde me perfect! Omdat kinderen (ook baby's) en zwangeren deze gel mogen gebruiken, gaf ik mijn dochter elke morgen ook wat door haar verse sinaasappelsap heen. Zij had veel last van harde ontlasting en ondanks de lactulose die ze kreeg moest ik regelmatig een zetpil geven om haar te helpen. Ze kon geen appelsap, banaan of kaas verdragen. Met de gel heeft ze een regelmatige stoelgang gekregen en ze kan zelfs alles weer verdragen, ze slaapt beter, is nog steeds een ondernemende rakker maar niet meer op het "overaktieve" af, ze heeft geen eczeem meer en is minder verkouden dan voorheen.

Half oktober stapte ik vol vertrouwen en met een grijns van oor tot oor de spreekkamer van de huisarts binnen. Na een gesprek waarin ik hem ook over het gebruik van de gel vertelde, mocht ik dolgelukkig bij de apotheek een lagere dosering van mijn medicijnen gaan halen. Over de Aloe drank zei hij: Als jij je daar goed bij voelt, drinken dan! Het kan absoluut geen kwaad!

Als ik dit schrijf is het begin november, van het afbouwen heb ik niets gemerkt door het drinken van de aloe. Daarnaast ben ik mij wat meer gaan verdiepen in deze gezondheidsprodukten en en het bedrijf waarvan zij afkomstig zijn.

Nu mijn dochter en ik zo veel baat hebben bij deze produkten en ik elke maand in de oproepjes en contactjes zie dat ik niet de enige ben die iets mankeert of ongerust is over het welzijn van zijn/haar kind, kan ik mijn verhaal wel van de daken schreeuwen, maar dan hoort alleen de buurt het en niet heel Nederland.

De dag dat ik bij de huisarts naar binnen stapte zie ik als de eerste dag van mijn leven. De dag dat ik met de aloe begon is de tweede en de dag dat ik voor dat fantastische drank producerende bedrijf ben gaan werken om andere mensen te helpen, de derde!

3 november ben ik 35 jaar geworden, ik heb het gevoel alsof ik in een hemel op aarde leef. Ik ga ervan uit dat ik nog het merendeel van mijn leven voor me heb en ik ben van plan er, samen met mijn gezin, alles uit te halen wat er in zit.

 

Begin nooit je dag met de scherven van gisteren!

Met vriendelijke groet,

Margreeth van Kuijk
Diederikhof 9
5142 CT WAALWIJK
(0416) 34 02 47

Venray, 26-3-'99
Ik zou u nog informatie geven over mijn fibromyalgie. Bij fibromyalgie komen verschillende klachten voor zoals: pijn in de spieren en rond de gewrichten, vermoeidheid en stijfheid. Dat waren jaren lang ook mijn klachten. De specialisten konden maar niets vinden en zeiden: 'het zal wel psychisch zijn' of 'je moet er maar mee leren leven'. De ene therapie na de andere gaf wel wat verlichting, maar de klachten bleven. Zo ben ik, van mijn twaalfde jaar af, van het kastje naar de muur gestuurd. Nu ben ik 51, en heb veel moeten afzien.

Totdat ik verleden jaar, tijdens de vacantie, op een ecologische markt terecht kwam, waar ik Aloe Vera producten zag staan. Nadat ik voldoende informatie had gekregen, ben ik de Aloe vera drank gaan innemen en voor mijn pijnlijke spieren en gewrichten ben ik met Aloe/eucalyptus gaan smeren. Na drie weken begon ik al te merken dat de pijn begon weg te trekken en mijn spieren soepeler werden. Helemaal pijnvrij ben ik niet, maar ik voel me weer als herboren. Ik zit weer heerlijk in mijn vel en ben dank zij Aloe Vera weer een gelukkig mens.

Zelf ben ik nu distributeur geworden om er ook andere mensen mee te kunnen helpen, die dan net zo als ik met veel minder pijn weer gelukkig kunnen zijn.

Nog hartelijk bedankt voor alle informatie en tot ziens. Het ga je goed.

Mientje Houben,
Zandbleek 20,
5804 AZ Venray,
Tel.: 0478 510 223 of 0621 28 54 46

 

Mijn ervaring met

Aloe/glucosaminemix

 

Ik had een jaar geleden (oktober 2001) 24 uur per dag pijn, was continue verschrikkelijk moe, en sliep bijna niet van de pijn in mijn spieren en gewrichten (Fibromyalgie = spierreuma).

Pijnstillers hielpen maar heel even. Dat wil zeggen dat de pijn niet weg was, maar heel even draaglijk. De pijnstillers die ik gebruikte pleegden ook nog eens een aanslag op mijn maagwand, zodat ik ook nog eens pijn in mijn maag had gedurende een groot deel van de dag.

Tot ik de Aloe/glucosaminemix ging gebruiken.
Deze Aloë vera drank was een echte sensatie.
Na een week was ik al voor een groot deel van mijn pijnklachten af. Ik had geen pijnstillers meer nodig en sliep weer de hele nacht door.

Een maand later mocht ik ervaren dat ik steeds meer energie kreeg. Ik kon weer lekker wandelen met mijn hond, zonder dat ik halverwege op een bankje neer moest ploffen om noodgedwongen uit te rusten.

Tot op de dag van vandaag, bijna een jaar later, merk ik nog steeds dat ik meer energie krijg naarmate de tijd verstrijkt.

Meinsje de Weerd
Telefoon: 06 14 85 87 05
E-mail: wayoflife @wanadoo.nl

Van: Meinsje de Weerd
Hallo,
Ik wil graag reageren op je oproep.
Ik gebruik de Aloe/glucosaminemix al sinds december 2001. Ik moet zeggen dat ik nagenoeg pijnvrij ben nu. Ik heb fibromyalgie waardoor ik bijna niets meer kon vanwege heel veel pijn en extreme vermoeidheid. Als ik je nu vertel dat ik nu weer fulltime werk als caissiere in een supermarkt, dan weet je denk ik wel genoeg betreft de werking van de Aloe/glucosaminemix.
Het is voor mij een wondermiddel.
Groetjes Meinsje

Menopauze problematiek

Den Bosch, 21 oktober 2001

Ik heb zelf al jaren last van ontstoken tandvlees. Ik heb altijd met Parodontax gepoetst en met Sensodyne, maar het bleef maar steeds terugkomen.
Ik gebruik nu voor ongeveer een half jaar aloe vera tooth gel en sindsdien is het niet teruggekomen.
Hopelijk heeft u iets aan mijn verhaal, al is het maar kort. Probeer het gewoon 3 maanden en als het niet werkt krijgt u gewoon uw aankoopbedrag terug.
Met vriendelijke groeten,
Mieke Verschuren
Tel: 073-6425992

Twee gevallen van posttraumatische dystrofie

Van: Jenny Viel
Best Petra.
In 1995 heb ik in zeer ernstige mate posttraumatische dystrofie gekregen.
Via Mw.dr Oudshoorn in behandeling geweest, in eerste instantie manitol infuus.
In 2001 begonnen met het gebruik van een aloe drank en veel smeren met aloe gel en aloe/eucalyptus.
Nadat Aloe/glucosaminemix er was er direct mee begonnen te drinken.
Het is een combinatie van producten wat mij geholpen heeft.
Op dit moment 27 juni 2002 nauwelijks of geen last meer.
groeten
Henk Viel